KİMSESİ YOKTUR ACININ / Mustafa Aydoğan

Bugün yerimdeyim
Mevsimindedir yaşamak ısrarı
Seni doyasıya içime çekiyorum
Suçluydum bir zamanlar, verdin cezamı
Geçtim geldim kıyılarından seni doğuran şehrin

Oteller ölür yolun ölüye çıkar hava karanlıktır
Hızla çekilen çizgilerden sonra hesap düşer, defter kapanır
Su içtiğin bardak
Baktığın ayna
Pencerenin gerisinde
Apansız yalnızlaşır

Ve sen olan biteni keder görürsün, değil!
Keder ölü bir şeydir
Bıçak kesmiştir elmayı
Elma odanın içinde büyür büyür büyür
Çünkü kimsesi yoktur acının
Ve sen taş sanırsın oysa gerçek bir hayattır sana fırlatılan

Bunların hepsi oldu, şu oldu bu oldu
Kanatlarımı havanın tekniğine uydurunca
Gökyüzünde süzülmek kolay oldu
Bugün yerimdeyim
Mevsimindedir yaşamak ısrarı
Geçtim geldim kıyılarından seni doğuran şehrin
(Edebiyat Ortamı, 7. Sayı)